Het Amsterdams Gemengd Koor biedt op zondag 25 oktober een middag vol Argentijnse passie. Twee grootheden weten de juiste snaar te treffen: Martín Palmeri en Astor Piazzolla. Naast een paar kortere werken van Piazzolla staat de prachtige Misatango van Palmeri op het programma.
Astor Piazzolla
Als jongetje van drie verhuisde Piazzolla (1921 – 1992) van het Argentijnse Mar del Plata naar New York. Hij kreeg voor zijn achtste verjaardag een bandoneon en liet die nooit meer los. Toen hij in het ruige wereldje van de Lower East Side vanwege knokpartijen van school werd gestuurd, greep hij de gelegenheid aan om -vermomd als een volwassen man- jazzclubs af te lopen en zich te verdiepen in de tango van zijn geboorteland en in …. Bach.
Dankzij een studiebeurs kon hij zich in Parijs vestigen en daar vond hij zichzelf in een geheel eigen tangostijl. In zijn composities klinken jazz, reggae en salsa door en zijn invloeden van de (modern) klassieke componisten merkbaar. Zo ontstond in de jaren ’50 de Tango Nuevo, gekenmerkt door contrapunt, gesyncopeerde ritmes, dissonanten en prachtige harmonieën. Ook deden nieuwe instrumenten hun intrede, zoals gitaar, drum en saxofoon. Maar de bandoneon bleef de boventoon voeren. De Argentijnen waren aanvankelijk ontzet, maar de wereld was vol lof.
Martín Palmeri
Palmeri werd in 1965 in Buenos Aires geboren. Hij studeerde koordirectie en compositie, schreef opera’s en oratoria in de Argentijnse traditie en ontwikkelde zich tot componist, koordirigent, pianist en arrangeur van de tango. Met één been stond hij in de Argentijnse tango en met het andere in de westerse koormuziek. Daarnaast voelde hij zich zeer aangetrokken door Piazzolla’s Tango Nuevo. Hij kon zich helemaal vinden in deze strakke, ritmische en complexe stijl met de vele dissonanten en syncopen.
Misa de Buenos Aires
Deze gedurfde combinatie van gepassioneerde tangoritmiek en westerse, religieuze koormuziek moest wel resulteren in iets wonderbaarlijks. En jawel, daar was de Misatango; officieel: de Misa de Buenos Aires. Na de première in 1996 bleef de mis nog wat in de schaduw, totdat in oktober 2013 in Rome de Misatango tijdens het Internationale Festival van Muziek en Heilige Kunst in het Vaticaan een eervolle rol kreeg toebedeeld. Palmeri’s meesterwerk mocht de pauselijke inhuldiging van de voormalige kardinaal van Buenos Aires luister bijzetten. En dat betrof dus paus Franciscus, die een gedreven tangodanser bleek te zijn. Een mooiere symbiose van Latijnse mis en Argentijnse tango is bijna ondenkbaar.