Di 24 september 2024
Voor de alten die de moeilijkste stemgroep hebben omdat ze voortdurend moeten schakelen tussen borststem en kopstem: zing die kopstem als een voorname dame met de mondstand op ovaal.
De uitdaging van de alten: Registers.
Doel (minimaal 
):
Adem herhalen
Begrijpen dat er zoiets bestaat als registers
Start van bewustwording, wat voor alt ben ik? Borststemzanger, of kopstemzanger? Of ben ik een mixer en gaat t vanzelf goed, of mix ik wel maar niet zoals ik zou willen, overkomt het me?
Barbapapa:
Adem,
Stembron (strottenhoofd met stembanden)
Klankbuis /aanzetstuk/ filter (resonans en articulatie)
Herhaling adem omdat dat de ultieme voorwaarde is voor alles:
Inademing: Middenrif spant en komt omlaag, buikspieren ontspannen, buik bolt.
Uitademing: Middenrif ontspant, gaat weer omhoog, buikspieren spannen aan, buik gaat in.
Tijdens het zingen trek je buik vanaf onder de navel geleidelijk (verdeeld over je zanglijn) aan.
Als je lijn klaar is laat je de buik plots terugveren (waarbij je de kaak los laat vallen denk aan aangename verbazing).
Op dit loslaten kun je voelen dat je strottenhoofd omlaag trekt.
We oefenden op:
-SJSJSJ /VVV
-en op riedels
Over registers:
Er bestaat in de zangstem het fenomeen registers. Wat een register precies is wordt verschillend over gedacht. Ik hou in deze workshop aan:
“Een reeks tonen, die op dezelfde manier door het bewegingsapparaat en de spieren geproduceerd wordt.”
Dan hebben wij lage vrouwenstemmen te maken met 2 registers:
De oude benamingen daarvan zijn borststem en kopstem. Die zijn ooit gegroeid op basis van waar je de klank voelde trillen, verder heeft het vrij weinig te maken met wat er gebeurt.
In borststem staat het strottenhoofd recht op de luchtpijp en trillen de stemplooien over de volle breedte en diepte. Hierdoor ontstaat er even grof gezegd een dikke toon.
We proberen Haaaa, Heee, hehe haha. Dit is hoe de meeste mensen spreken (maar niet iedereen!)
De borststem heeft in de hoogte een uiterste houdbaarheid, bovendien, hoe hoger je komt, hoe harder je zal moeten zingen en hoe minder klassiek de klank is.
Het is dus bij het klassieke zingen fijn om op tijd in kopstem te gaan. Heel grof gezegd (afhankelijk van je persoonlijke bouw, de klinker en de dynamiek) rond een e.
Bij kopstem kantelt het strottenhoofd en komen de beide aanhechtingspunten van de stembanden/stemplooien verder uit elkaar te liggen.
Het trillingspatroon van de stembanden verandert, dat hoor je zelf aan het type klank.
-Pakpapier woorden als een barones galmen (drama)
-riedels in kopstem IE en OE zijn fijn, start ze boven de f1
Het is de uitdaging voor de meeste alten om te zorgen dat je beide registers gebruikt en de overgang van het ene naar het andere register NIET laat horen.
Dat doe je door de borststem wat meer op de kopstem te laten lijken, dus ietsje ronder te maken.
De kopstem wat dikker (baronessiger) zodat die meer op de borststem lijkt.
Identiteit en voorkeuren:
Zing je van nature in kop, dan vind je het soms lastig om naar beneden in borst te schakelen. Vrouwen die gewend zijn enkel in kopstem te zingen, ervaren de borststem soms als een beetje hooligan-achtig. Maar is een kwestie van wennen, sommige vrouwen vinden het lelijk in het begin (ben ík dat?). Als je meer went ontwikkel je ook meer mogelijkheden om de borststem milder te kleuren.
Zing je van nature in borst dan heb je soms moeite om in de barones (kopstem) naar boven door te gaan. Dat associëren sommige alten met sopraan zingen, en soms is deze klankkleur wennen (hard van binnen en gek, overdreven of truttig).
Wanneer je naar boven niet naar kopstem schakelt dan blijf je qua noten “hangen” rond de d2.
Dan ervaar je die tonen als hoog.
Wisselen:
Bij het wisselen heb je 3 hulpbronnen:
de klinker,
je volume
je hoofdstand.
Ad 1: zoals je misschien hebt gemerkt heeft elk register voorkeursklinkers
Ad 2: als je hard zingt in het wisselgebied zal je jezelf in borststem duwen
Ad 3: als je je hoofd in je nek gooit eerder borst, nekwervels opstrekken meer kop